:: سپيدگاه::

*{...سپیدگاه...}*

 گاهي با گرافيك و موسيقي...

***..افتتاح شد.. ***

محيطي كاملا منحصر به فرد در ميان افراد خالق اثر...

با همكاري كافه سپيدگاه : تهران - وصال شيرازي...

موضوعات اصلي و تخصصي : گرافيك و موسيقي

موضوعات در حال بحث : هر آنچه كه شما ميتوانيد...

*{...دلمان ميخواهد دورترين سادگي ها را بيابيم...}*

www.SepidGah.ir

نظرات و پيشنهادات در مورد هر چه بهتر آماده نمودن سايت : ۰۹۳۶۶۴۹۶۹۰۸

آخرين بروز رساني وبلاگ : ۰۸/۰۲/۱۳۹۰

عاشقانه

بیتوته ی کوتاهی ست جهان

در فاصله ی گناه و دوزخ

خورشید

همچون دشنامی بر می آید

و روز

شرمساری جبران ناپذیری ست .

آه !

پیش از آن که در اشک غرقه شوم

چیزی بگوی

درخت

جهل معصیت بار نیاکان است

و نسیم

وسوسه ای ست نابه کار

مهتاب پاییزی

کفری ست که جهان را می آلاید

چیزی بگوی

پیش از آن که در اشک غرقه شوم

چیزی بگوی

هر دریچه ی نغز

بر چشم انداز عقوبتی می گشاید

عشق

رطوبت چندش انگیز پلشتی ست

و آسمان

سر پناهی

تا به خاک بنشینی و

بر سر نوشت خویش

گریه ساز کنی .

آه

پیش از آن که در اشک غرقه شوم

چیزی بگوی

چشمه ها

 از تابوت می جوشند

و سوگواران ژولیده آبروی جهان اند

عصمت به آینه مفروش

که فاجران نیازمند ترانند

خامش منشین !

خدا را !

پیش از آن که در اشک غوطه ور شوم

از عشق

چیزی بگوی !   

نقاب

هی بازیگر ! گریه نکن ! ما همه مون مثل همیم !

صبحا که از خواب پا می شیم نقاب به صورت می زنیم !

یکی معلم می شه و یکی می شه خونه به دوش !

یکی ترانه ساز می شه ، یکی می شه غزل فروش !

یکی رئیس کارخونه ، یکی یه قاتل شرور !

یکی وکیل ، یکی وزیر ، یکی گدا ، یکی سپور !

کهنه نقاب زندگی تا شب رو صورتای ماس !

گریه های پشت نقاب مثل همیشه بی صداس !

هر کسی هستی یه دفه قد بکش از پشت نقاب !

از رو نوشته حرف نزن ، رها شو از پیله ی خواب !

نقشه ی یه دریچه رو ، رو پیله ی قفس بکش !

برای یک بار که شده جای خودت نفس بکش !

کاشکی می شد تو زندگی ما خودمون باشیم وبس !

تنها برای یک نگاه ، حتی برای یک نفس !

تا کی به جای خود ما نقاب ما حرف بزنه ؟

تا کی سکوت رج زدن نقش نمایش منه ؟

آی نمایش نامه نویس ! نقش منو به من بده !

نقش جدال آخر تن به تنو به من بده !

می خوام همین ترانه رو رو صحنه فریاد بزنم !

نقابمو پاره کنم ، جای خودم داد بزنم !

هر کسی هستی یه دفه قد بکش از پشت نقاب !

از رو نوشته حرف نزن ، رها شو از پیله ی خواب !

نقشه ی یه دریچه رو ، رو پیله ی قفس بکش !

برای یک بار که شده جای خودت نفس بکش !

مساحت رنج

شعاع درد مرا ضرب در عذاب کنید

مگر مساحت رنج مرا حساب کنید

محیط تگ دلم را شکسته رسم کنید

خطوط منحنی خنده را خراب کنید

طنین نام مرا موریانه خواهد خورد

مرا به نام دگر غیر از این خطاب کنید

دگر به منطق منسوخ مرگ می خندم

مگر به شیوه ی دیگر مرا مجاب کنید

در انجماد سکو ، پیش از آنکه سنگ شوم

مرا به هرم نفس های عشق آب کنید

مگر سماجت فولادی سکوت مرا

درون کوره ی فریاد خود مذاب کنید

بلاغت غم من انتشار خواهد یافت

اگر که متن سکوت مرا حساب کنید